Dost olmaya çalışıp da dertten başka bir şey yaratmayan insanlar olarak ne kadar tatlısınız öyle. İnsanları olduğu gibi kabullenmek neden bu kadar zor ki? İstemiyorum diyorsan en yakınına istemiyorsundur, basit, bitti.
Peki ey sevgili sana istiyorum dediğimde niye bunu götünden anlıyorsun? Nasıl bu kadar aptal birine aşık olabilecek kadar aptal olabiliyorum acaba? Mantıklı bir insanımdır aslında. Neden uğraşılacakları seçiyorum itinayla?
Bana benden güçlü biri gerekli. Bana öğretecek şeyleri olan biri, sen dur ben halledeceğim diyen biri. Ama aynı zamanda sana ihtiyacım var demekten korkmayacak biri, tüm korkularıyla bana sarılabilecek, tüm canavarlarımla beni sarıp sarmalayabilecek...
İnsan olmayı becerememişsiniz hala. Ne kadar cahilsiniz. Keşke ölseniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder