Böcekler

    Kendi sorunlarım var benim,kafamın içinde vıgır vıgır dolaşan minik böcekler...Midemde olmasalar da onları kusabileceğimi bilirim ağzımdan çıkan kelimelerle.İlk cümle gelir,şanslıysa ikincisi de...Sonra bir bakmışım daha bir paragraf dolduramadan anlaşılamamakla susamış ağzım.
    Bazen sadece anlaşılamamakla kalmasına sevinirim.
    Bazense evcil böceklerimin beni terk edeceğine,en azından birkaç aile ferdinin geberip gidebileceğine inanmakla ne büyük salaklık ettiğimi fark ederim.
Öncesinden daha da kapalıdır ağzım.Bu sefer kulaklarım devreye girer,evcil hayvanlarımın çiftleşme mevsimi gelmiştir çünkü!Başka kafaların böceklerini pul koleksiyonlarını göstermek için buyur ederler,kendi pisliklerini unutup onları memnun ederler ve yüzlerinde kocaman bir gülümsemeyle uğurlarlar.Kapı kapandığında kocaman denizci düğümü yapılmış halatı boğazımdan mideme doğru geçirmeye çalışarak festivallerini tamamlarlar ve değişen bir şey olmamış gibi hayatlarına devam ederler.
   Ben sürekli kuyularını kazmaya çalıştığım için pek sık görüşmüyoruz kendileriyle,beni pek sevmiyorlar.Tabi onları savunmaya zorlayanın da ben olduğumu itiraf etmeliyim.Çoğu zaman bundan pişmanlık duyuyorum aslında ama onları rahatsız etmek de biraz keyif veriyor.Bir ya da iki zaferim olsa da,üç beş Viyana Kuşatması'nda bulunsam da onların hanelerinde daha çok puan var.
   

Ah bu arada hamam böcekli evimden taşındım.