BİRİ VAR

Tam sevmek istiyorum,evet diyorum bu da beni sever ama öyle hatalar yapmış oluyorum ki elde edebileceğim mutluluğa kendi kararlarımla,kendi hatalarımla engel oluyorum. Zor hep çekici gelmiştir bana, imkansızı yapmaya çalışmak ve başarmak hep daha tatlı gelmiştir. ya da düşüncesiz hareket ettiğim için bir kılıf uydurmaya çalışıyorum buna, bilmiyorum.
Suçlu olduğumu düşünmüyorum,hatalarımla varım ben. Çünkü hatalarının hata olduğunu zaman geçince anlıyorsun,o sırada nereden bilebilirsin ki? Hepimiz mutlu olma ümidiyle yapmıyor muyuz hataları?Belki şu an yanında olmak istediğim insan da bir hata, ama insan istiyor işte.
Biri var.
Hatalarım var.
Ben varım.
Alkol var.
Antidepresan var.
Ve maalesef gözyaşlarım var.
Şimdi bir de hızlı bir şekilde büyüyen,daha yeni doğmuş ama bir ayda ergenliğe girmiş paranoyalarım var. Hiç yalnız bırakmıyorlar beni sağ olsunlar,onlardan gördüğüm vefayı hiçbir arkadaşımdan görmedim.
Çok derin uyuyorum bir de bu ara. Ama ona rağmen geceleri sürekli uyanıyorum. Battıkça batıyorum gibi hissediyorum bazı günlerde, bazen de bulutlarda uçuyorum. Mutlu olmaktan korkuyorum artık. Kırılacak kanatlarım yok ama hiç beklemediğim anda yer çekiminin etkisine giriyorum. Newton'un başına düşen elma misali, ama daha değersiz daha tatsız daha manasız çakılıyorum yere. Yasak ağaçtaki elma gibi günahım ben daha çok.
Biri var.
Mutluluğum onun adımı çağıran sesinde gizli.
Gitmek isteyenleri çok çabuk kabullenir oldu yüreğim. Uğraşamıyorum, yalvaramıyorum. Gelmek isteyen gelir ya da kalmak isteyen kalır düşüncesi hayat görüşüm oldu. Çok istiyorum ama mantığım hop diyor kendini daha fazla üzme,nasıl olsa geçecek. İçim kapkaranlık oluyor ona ulaşamayınca ama şekle girip de söylenecek harflerim yok gitmek isteyene.
Biri var.
Pişmaniyeyle de aram bozuk artık.
Aslında o biri yok. Ben varım sadece.